wtorek, 29 maja 2012

[ONESHOT] "Nocna Tajemnica" - Durarara


Podczas lektury polecam słuchanie piosenki „Here withou you” zespołu 3 doors down. Miłej lektury!

      Ikebukuro bez Izayi? Dla jednych to wybawienie od złośliwego informatora, a dla drugich – brak cząstki, bez której ta dzielnica nie ma swojego pięknego uroku.  A jednak to było rzeczywistością. Izaya bez uprzedzenia opuścił Ikebukuro ponad dwa tygodnie temu, nie zostawiając najmniejszej informacji gdzie mógłby się teraz znajdować. Dla Shizuo były to najspokojniejsze dwa tygodnie życia i nawet rzucanie automatami w dłużników nie było już tak pasjonujące jak dotychczas. Czuł, że czegoś mu brakuje. Po robocie potrafił błąkać się godzinami po ulicach, co dziwne, nic nie demolując po drodze. Po prostu szedł z głową gdzieś w chmurach.
-Co jest? – cała ta sytuacja zaczęła irytować Shizuo. Ze złości kopnął najbliżej stojący śmietnik, który wzbił się wysoko ponad ziemię i upadł trzydzieści metrów dalej. Po chwilowej uldze wywołanej odreagowaniu złości na śmietniku, niemiłe uczucie powróciło do blondyna. Westchnął ciężko i dalej ruszył przed siebie. Kiedy dotarł do parku, usiadł na najbliższej ławce i odpalił papierosa. Raz za razem zaciągał się nim, po czym wypuszczał powoli dym, patrząc jak rozpływa się w powietrzu. Dwóch chłopaków przeszło obok Shizuo żywo o czymś rozmawiając.
-Słyszałeś? Podobno ktoś zabił Izayę a ta niby ucieczka to tylko przykrywka! – powiedział jeden z nich.
-To niemożliwe. Izaya nie dałby się tak łatwo – zamilkli oboje, gdy tylko zauważyli, że obok nich siedzi blondyn. Przyspieszyli kroku, ale Shizuo był szybszy, złapał ich oboje za kołnierze i cisnął w bliżej nieokreślonym kierunku.
-Choleeera! – wrzasnął, odwrócił się i zaczął demolować wszystkie ławki wokół niego. Nagle poczuł czyjąś rękę na ramieniu. Odstawił ławkę, którą właśnie trzymał nad głową na swoje miejsce i obrócił się. Teraz przed nim stała Celty z napisaną na telefonie wiadomością.
-„Co się stało?”
Shizuo odwrócił głowę w bok i włożył ręce do kieszeni.
-Nic – burknął.
-„Martwisz się Izayą?”
-Tym dupkiem?! Chyba żartujesz.
-„Widziałam twoją reakcję na rozmowę tych dwóch”- Celty zaczęła pisać dalszą część wiadomości. –„Pewnie nic mu nie jest, nie przejmuj się”.
Blondyn prychnął i ruszył dalej. Gdy wrócił do swojego mieszkania, nawet nie ściągając butów rzucił się na łóżko i leżał tak przez pół godziny, po czym zasnął. Przez sen czuł jak ktoś delikatnie wtula się w niego, obejmując go w pasie, a na dodatek ta osoba miała cudowny zapach skóry, powodując u Shizuo przyjemne motyle w brzuchu. Obudził się o jedenastej, gdy został brutalnie zepchnięty z łóżka przez swojego przełożonego z pracy.
-Wstawaj i do roboty – powiedział i usiadł w kuchni czekając aż Shizuo się choć trochę ogarnie. Blondyn wstał z podłogi wyraźnie niezadowolony, przebrał wczorajsze ubranie i był gotowy do pracy. Wciąż czuł wokół siebie ten przyjemny zapach, który nie opuszczał go przez całą noc i pragnął zostać, żeby móc upajać się nim dalej. Przez cały dzień blondyn miał głowę zajętą myśleniem o tajemniczym nocnym gościu przez co był bardziej pobłażliwy dla dłużników. Chciał jak najszybciej wrócić do rozwiązywania tej zagadki. Jednak przez następne dni żadne rozwiązanie nie przychodziło mu do głowy, a gość był u niego co noc. Pewnej nocy było jednak inaczej. Nikt nie odwiedził wtedy Shizuo, a on sam zbudził się w środku nocy zalany potem. Czuł niepokój i zachłannie szukał rękami tej osoby, której mu było tej nocy brak.  Usiadł na łóżku i rozejrzał się dookoła. Księżyc w pełni oświetlał wnętrze pokoju blondyna, więc Shizuo z łatwością zauważył, że na podłodze leży coś, czego na pewno wczorajszego wieczoru tam nie zostawił. Koło jego łóżka leżał czarny sweter, który nie należał do blondyna . Chwilę potem tuż za plecami poczuł delikatny zapach, którego tak pożądał. Poczuł jak ktoś go obejmuje w pasie, a  głowę delikatnie opiera o kark. Tajemnicza osoba zaczęła muskać ustami linię kręgosłupa blondyna, sprawiając, że przyjemne gorąco popłynęło po całym jego ciele. Pocałunki schodziły coraz niżej aż do wysokości talii. Wtedy Shizuo nie wytrzymał i odwrócił się w stronę tajemniczego gościa. Widok był co najmniej zaskakujący. Przed nim stał Izaya z łobuzerskim wyrazem twarzy. Tak jak Shizuo był w samej bieliźnie. Czarnowłosy nagle stanął na palcach i pocałował Shizuo w usta i wrócił na dawne miejsce. Blondyn chyba nadal nie wierzył w to co się dzieje.
-Przecież to niemożliwe- myślał gorączkowo. Nie mógł sobie tego poukładać. Jak to możliwe, żeby to Izaya był tym, który co noc go odwiedzał?
-Słodką masz minę, Shizu-chan! – uśmiechnął się Izaya.
Shizuo zamrugał parę razy i uświadomił sobie, że jednak to wszystko dzieje się naprawdę. Pchnął Izayę, który poleciał do tyłu prosto na łóżko i usiadł na nim okrakiem.
-To ty tu przyłaziłeś? – warknął Shizuo.
-Tak – odpowiedział lakonicznie czarnowłosy. W tym momencie blondyn zrobił coś, czego Izaya się nie spodziewał. Shizuo zaczął namiętnie całować chłopaka, a jego ręce pieściły ciało Izayi. Nagle blondyn przestał i obydwoje usiedli na łóżku naprzeciw siebie.
-Co ja robie?!- skarcił siebie w myślach Shizuo.
Nagle Izaya znalazł się tuż obok Shizuo i położył głowę na jego ramieniu.
-Kocham cię… - szepnął.
Shizuo tylko westchnął i objął ramieniem Izayę.
-Chyba ja ciebie też – powiedział blondyn.
-Nie lubię cię za to „chyba”! – roześmiał się czarnowłosy i pocałował Shizuo w policzek.
      Od tej pory Ikebukuro prawie wróciło do normalności. Prawie, bo dla Shizuo i Izayi już nic nie będzie takie jak kiedyś.

5 komentarzy:

  1. Jejku to jest cuuudne!!!! takie słodkie i kochane <3

    OdpowiedzUsuń
  2. <3 Kocham too~! Ale moim guru nadal pozostaje Miszu...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję ;) To pierwszy komentarz od dłuższego czasu, więc tym bardziej dziękuję. Zaczynam jeszcze wierzyć, że ktoś to kiedyś przeczyta ^^

      Usuń
    2. Nawet, jesli stare to i tak komentarz powinien być...zwłaszcza jeśli telefon mi na to pozwala ;)

      p.s. mała rada może usuniesz weryfikacje obrazkową...

      Usuń