wtorek, 2 kwietnia 2013

[ONESHOT] Bang x Himchan "Listy cz.2"


Cześć

Kogo Ty nazywasz durniem? Sam nim jesteś skoro twierdziłeś, że nie przeczytam listu od Ciebie, na który czekałem od momentu Twojego zniknięcia. To już pół roku? Mam wrażenie, że zdecydowanie dłużej niż pokazuje kalendarz. Każdy dzień jest udręką bez Ciebie i zapewne obydwaj czujemy się podle.
Przemyślałem to co mi napisałeś i doszedłem do wniosku, że jedynym odpowiedzialnym za to wszystko jestem ja. Chciałem Cię ochronić przed tym całym cholerstwem jakim jest prawdziwy i brutalny świat. Świat w którym musimy być do bólu idealni i tacy jakimi chcą nas widzieć, brak nam miejsca na to co dla nas jest najważniejsze. Myślisz, że jesteśmy jedynymi, którzy przeżyli ten horror? Odkąd Ciebie tu nie ma sporo się wydarzyło. Dae Hyun poznał śliczną dziewczynę, ale menadżer siedzi z nim praktycznie cały czas byle tylko nie miał z nią kontaktu. On cierpi, Ty cierpisz, ja cierpię i cierpią wszyscy, którym zabroniono miłości.
Tobie brakuje mojego głosu, a mnie Twojego cholernego marudzenia rano o kawę. Na swój sposób to nawet urocze, że co rano po przebudzeniu Ty jęczałeś o kawę, a ja poduszką dawałem Ci do zrozumienia, że masz się zamknąć, bo jeszcze chcę spać. I tak potem piliśmy razem tą kawę.  Mogłem budzić się i zasypiać razem z Tobą, i czułem jak ogarnia mnie nieopisane szczęście. Nigdy nie miałem nawet takiego uczucia. Stabilizacja – to byłoby dobre słowo. Dawaliśmy sobie nawzajem siłę do walki z tym całym burdelem zwanym tak wyniośle światem. Ty sprawiłeś, że przestałem być takim gburem i oschłym człowiekiem. Czułem, że przy Tobie staję się lepszy i nauczyłem się mówić o tym co mi siedzi głęboko w sercu. Wcześniej wydawało mi się to takie poniżające, ale teraz wiem, że jest głupie – nie potrafić nawet wyrazić tego jak bardzo się kogoś kocha.
Najbardziej zabolał mnie ostatni fragment. Chcesz żebym był szczęśliwy, ale jak mam to zrobić nie mając u boku Ciebie? Nie potrafię i nie chcę znaleźć nikogo innego. Moje szczęście odeszło, a mnie pozostaje czekać aż któregoś dnia po prostu wrócisz i tym swoim zaspanym głosem rano powiesz, że chcesz kawę. Może to zabawne, ale nawet bym się zmotywował i zrobił Ci tą przeklętą kawę, a potem przyniósł do łóżka. Tylko żebyś wrócił.
Pamiętam dzień w którym wyszedłeś. Wróciłem po zajęciach do mieszkania, a menadżer beznamiętnym głosem stwierdził, że jest nas o jednego mniej i że zrezygnowałeś. Słyszałem, że istnieje niewyobrażalny ból fizyczny, ale ten którego doznałem był silniejszy. Nie potrafiłem oddychać, a serce odmówiło mi posłuszeństwa. Tak jakby ktoś żywcem wyrywał z niego ważną część, bez której nie można żyć. Przepłakałem kilka nocy pod rząd, nie mogąc w żaden sposób powstrzymać łez. Nie chciałem jeść ani wstać z łóżka, tego samego, w którym spaliśmy razem. Do dziś zdarza mi się nie zasnąć, bo Ciebie nie ma obok. To miejsce nadal wydaje mi się takie obce i puste jakby pozbawione duszy, a przecież to Twoje miejsce.
Ty prosiłeś mnie o bycie szczęśliwym, a ja chcę Cię prosić, żebyś Ty mnie uszczęśliwił. Chciałbym żebyś wrócił. Nie musisz do zespołu, jeśli nie chcesz, wróć chociaż do mnie. Nie pozwolę Ci więcej odejść, ani myśleć, że ktokolwiek jest w stanie zniszczyć to, co zbudowaliśmy. Przejdziemy przez to bagno razem idąc obok siebie z głowami wysoko podniesionymi, tak by nikt nie miał wątpliwości, że nie da się nas zniszczyć. Wrócisz…?

Yong Guk

poniedziałek, 1 kwietnia 2013

[ONESHOT] Bang x Himchan "Listy cz.1"


Cześć
W sumie nie wiem jak mam nawet zacząć. Co u Was? Co u Ciebie? Wiem, że  pewnie nie doczytasz tego listu do końca, ale nadal łudzę się tą nadzieją. Zrobisz to dla mnie?
Pół roku temu zanim wyszedłem z domu, nie zdążyłem i chyba nie miałem odwagi Ci powiedzieć, że jest mi tak bardzo przykro. Nie potrafię nawet tego ubrać w odpowiednie słowa tak aby oddały to co czułem i czuję nadal. Z Waszej strony pewnie to wyglądało tak, że stchórzyłem i uciekłem jak tylko pojawiły się problemy. Proszę nie myślcie tak. Ty tak nie myśl.
Od kiedy nasze uczucie wyszło na jaw, cały świat obrócił się przeciwko nam. Próbowałem to jakoś przetrwać mając Ciebie u boku, ale w pewnym momencie przerosło mnie to. Ciągłe oskarżenia, odejście części fanów, ta nieustająca ciężka atmosfera w domu... Nawet te cholerne garnki mi z rąk ciągle leciały. Każdy nowy dzień przepełniał mnie strachem, a zarazem szczęściem, że mam Ciebie, jednak to nie wystarczyło.
Podjąłem decyzję o odejściu ze względu na Ciebie. Widziałem jak cierpisz, ale nie chciałeś odpuścić, Twój ból w oczach był nie do zniesienia. Chciałem Ci pomóc, a Ty durniu chciałeś to wziąć wszystko na siebie. Przecież nie o to chodzi w miłości, prawda? Dlaczego? Twoja pieprzona duma Ci na to nie pozwoliła, żebym razem z Tobą dźwigał ten ciężar? Myślałem, że damy radę razem we dwójkę.
Wiesz, teraz strasznie tęsknię. Może to głupio brzmi, ale naprawdę tak czuję, cokolwiek o tym myślisz. Chciałbym wiedzieć jak się teraz czujesz i móc po prostu położyć obok siebie i wysłuchać każdego Twojego słowa. Nawet jeśli miałby to być pieprzony przepis na szarlotkę. Zawsze lubiłem Twój głos. Ma w sobie coś magicznego, coś co przyciągało moją uwagę bez względu na sytuację. Potrafiłem godzinami słuchać jak opowiadałeś o nowej grze choć mnie to szczerze nie interesowało. Każdego dnia słucham tego co już stworzyliśmy tylko po to, żeby móc słuchać Twojego talentu. Tego głosu, który wywoływał u mnie dreszcze i motywował do działania.
Walczyłeś o mnie tak długo i wytrwale. Byłem jednocześnie pod wrażeniem i panikowałem, bo bałem się reakcji wszystkich tych, którzy byli nam bliscy. Biłem się co noc myślami czy podjąć ryzyko, jednak zdecydowałem się odpuścić. Ale Ty się nie poddałeś. Pamiętasz nasz wypad na jedzenie o północy? To był taki świetny spontan po wielogodzinnym pisaniu tekstów. Kurde, nic w tym szczególnego nie było do momentu jak wracając po prostu mnie objąłeś. Moje wcześniejsze starania w zignorowaniu Ciebie i Twojego zachowania w stosunku do mnie przestały mieć znaczenie. Tak mały gest, a jednak zmienił tak wiele. To wtedy zorientowałem się, że naprawdę Cię kocham i nikt się nie liczy. Rodzice, menadżer, chłopaki. Może gdybym wtedy Cię odepchnął dziś tak jak zawsze moglibyśmy znowu siedzieć nad nową piosenką popijając piwo i wkurzając Jun Hong, że nic nie dostanie.
Nie wiem co mógłbym Ci jeszcze powiedzieć. Cokolwiek by to nie było i tak jestem dla Ciebie skończony, prawda? Jeśli doczytałeś do tego momentu to wiedz, że chciałbym z całego serca, żebyś był szczęśliwi pomimo tego co było. Bądź nadal taki jaki jesteś i ciesz się życiem.
Kocham Cię.

Him Chan