-Sun
Woo…. Naprawdę nie mamy już nic w lodówce…? – zapytał z nadzieją w głosie Jung
Hwan.
-Nie. Chyba wczoraj zjedliśmy ostatni kawałek sera i chleba… - brzuch młodszego wydał z siebie dźwięk cichego pomruku przez co na twarzy posiadacza pojawił się grymas.
- Przecież Jinyoung hyung zostawił nam jakieś pieniądze, prawda? Kupmy coś.
-Taaa. Wydaliśmy je na nową grę, pamiętasz? – Baro uśmiechnął się krzywo. – W sumie… Jakby nie spojrzeć to zawsze możemy ją teraz zjeść. Ciekawe jak może smakować…?
-Sun Woo! Ja mówię poważnie, przecież jak kupowaliśmy grę to policzyliśmy, że nam starczy pieniędzy.
-A twoje buble tea w ilościach hurtowych to co? Za darmo dostaliśmy? – zapytał wkurzony Baro.
-No tak… - Sandeul spuścił głowę i usiadł bezradnie na kanapie.
-Nie. Chyba wczoraj zjedliśmy ostatni kawałek sera i chleba… - brzuch młodszego wydał z siebie dźwięk cichego pomruku przez co na twarzy posiadacza pojawił się grymas.
- Przecież Jinyoung hyung zostawił nam jakieś pieniądze, prawda? Kupmy coś.
-Taaa. Wydaliśmy je na nową grę, pamiętasz? – Baro uśmiechnął się krzywo. – W sumie… Jakby nie spojrzeć to zawsze możemy ją teraz zjeść. Ciekawe jak może smakować…?
-Sun Woo! Ja mówię poważnie, przecież jak kupowaliśmy grę to policzyliśmy, że nam starczy pieniędzy.
-A twoje buble tea w ilościach hurtowych to co? Za darmo dostaliśmy? – zapytał wkurzony Baro.
-No tak… - Sandeul spuścił głowę i usiadł bezradnie na kanapie.